تکامل در خویشتن

دراز به دراز کنار پنجره ی شب ایستاده ام ، خیره به آن سه ستاره ی محبوبم در آسمان که یادآور سه بوسه ایست که قرض دار منی ! ...

یادت هست که سه بوسه چگونه مرا به دنیای بی قرار و بی دیدار پرتاب کرد ؟! ....

رویاها جاده ی بودن و رسیدن ِ ما با/به هم هستن ...

به چشم رویاهایم قدم بگذار تا قرض هامان را به هم ادا کنیم ...

طلب ِ من ز تو جز بوس ِ فراوانی نیست ....

تکامل در خویشتن...

جان ِ دل ام !بگذار برایت از صبر بگویم صبر ، خواهر ِ تنیِ انتظار نیست! قرار ِ دل ست در بی قراری های انتظار! بزرگ زاده ای ست که بزرگ می کند! نور است و آیینه! چاهی ست عمیق!چشمان تیز بین ِ جان ست!شهیدی تکامل در خویشتن...

صنمِ گریزپای دل!

تابحال شده ارواح به قلبت فرود بیایند و تو را مخاطب قرار دهند که باید برخیزی؟! ........

مهربانانه می گویند : "عشق" ، امانتی ست که با آن قلبها را پُر می کنیم! ....... ردّ ِ امانت کن !!! خالی شو و برخیز !!!

و من امان َت را به قلبت بازگرداندم ! .....

تکامل در خویشتن...

"گروههایی به سوی بهشت برین، سبقت گرفتند که بیش از دیگران، اهل روزه و نماز و حج و عمره نبودند؛ بلکه آنان پندهای الهی را درک کردند .""چه بسیار روزه داری که بهره ای نیست او را بهره ای از روزه به غیر از تکامل در خویشتن...